Καμμιά φορά η ελπίδα είναι ό,τι πιο βάναυσο.

Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου.

Πηγή : http://www.koutipandoras.gr/article/109245/kamia-fora-i-elpida-einai-oti-pio-vanayso

Η ελπίδα είναι το τελευταίο δώρο που βγήκε από το κουτί της Πανδώρας, ως ύστατη παρηγοριά αλλά και ακολουθώντας όλα τα ανθρώπινα βάσανα που βρίσκονταν θαμμένα μαζί της στα αιώνια σκοτάδια της άγνοιας, ένας μύθος που έχει ιδιαίτερα πικρό νόημα, αλλά και επί της παρούσης αποτελεί μια αστεία σύμπτωση, λόγω της ονομασίας του ιστότοπου στον οποίο δημοσιεύεται το παρόν άρθρο.

Η ελπίδα λοιπόν είναι συνάρτηση του κακού. Ως εκ τούτου είναι επικίνδυνη, δηλητηριώδης και ύπουλη επειδή, αντί να μάχεται κατά μέτωπο το κακό, μεταφέρει την έννοια της αλλαγής στο μέλλον, δηλαδή σε εκείνη την φαντασιακή διάσταση που ουδόλως έχει σχέση με την πραγματικότητα, αφού η τελευταία εκτυλίσσεται μόνο στο εδώ και τώρα, ποτέ στο πριν, ποτέ στο μετά - μόνο αυτή τη στιγμή μπορεί να υπάρξει το οτιδήποτε, και ειδικότερα η δράση.

Πηγή : http://milosvoice.gr/?p=6574

Κατόπιν της αναστάτωσης που έχει προκληθεί στις τοπικές νησιωτικές κοινωνίες από δημοσιεύματα του τύπου, καθώς και από σχετικό έγγραφο προς τον Υπουργό Ναυτιλίας & Αιγαίου με αρ. πρωτ. 4 στις 10/3/2014 από την Περιφερειακή Ένωση Δήμων Νοτίου Αιγαίου στο οποίο αναφέρεται ότι η Τρόικα έθεσε αίτημα μείωσης των χρηματοδοτήσεων που δίνονται για την εκτέλεση ακτοπλοϊκών δρομολογίων στις γραμμές δημοσίου συμφέροντος.

Ως εκπρόσωποι των παραγωγικών τάξεων του νησιού μας επισημαίνουμε τα ακόλουθα.

Η Οριάνα Φαλάτσι κονιορτοποιεί το γελοίο επιχείρημα «Ήμασταν και εμείς κάποτε μετανάστες».

Πηγή : http://www.eglimatikotita.gr/2013/05/blog-post_5080.html

Διαβάστε το όλο. Είναι εξαιρετικό! Μια χειμαρρώδης, αποστομωτική απάντηση στα γνωστά δακρύβρεχτα "αντιρατσιστικά" τσιτάτα που θέλουν να καλλιεργήσουν "ενοχές", να φιμώσουν όποιον αντιδράει στον εποικισμό της πατρίδας από τους αλλοδαπούς και στην δημογραφική αλλοίωση του λαού μας.
 
Της Oriana Fallaci (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003).
 
Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:

Πηγή : http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2013/10/blog-post_6564.html

Προς: Τους Έλληνες συμπολίτες μας.

Είναι γνωστό σε όλους πως το κράτος μας κάνει εδώ και χρόνια τα πάντα για να σώσει την αγαπημένη μας πατρίδα. Για να το επιτύχει αυτό έχει επιλέξει την οδό της οικονομικής μας εξαθλίωσης και παράλληλα της ψυχολογικής και ηθικής. Κάνει δηλαδή τα πάντα, για να μην κάνει τίποτα.

Την ίδια ώρα λοιπόν ,που στην ίδια χώρα οι περισσότεροι απογυμνώνονται οικονομικά (χάνοντας όλο και περισσότερα  στηρίγματα), σε κάποιους άλλους  χαρίζονται απλόχερα (με σχετική αμοιβαιότητα πάντα) χρηματικά πακέτα διόλου ευκαταφρόνητα τη σήμερον ημέρα.

Σύμφωνα με το βιβλίο συντήρησης, ο δίχρονος κινητήρας Rotax 582 UL, ο οποίος τοποθετείται κατά κανόνα σε υπερελαφρά αεροσκάφη, πρέπει να ελέγχεται κάθε 50 ώρες λειτουργίας για τυχόν κάπνισμα στον χώρο καύσης και φθορές στους κυλίνδρους και τα πιστόνια. Παράλληλα πρέπει να γίνεται έλεγχος και καθαρισμός των καρμπυρατέρ και, εφ' όσον αυτό είναι απαραίτητο, να αλλάζουν οι βαλβολίνες και τα υγρά του ψυγείου. Καθώς λοιπόν ο κινητήρας του ιπτάμενου φουσκωτού μου είχε συμπληρώσει 50 ώρες λειτουργίας από το προηγούμενο service, ανέθεσα στον διαπιστευμένο από την Υ.Π.Α. μηχανικό Γιώργο Κάτσικα να επιμεληθεί και αυτού του δεύτερου service στο υπόστεγο της Αεραθλητικής Λέσχης Θηβών, στο 90στό χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης. Ευχαριστώ, για την φιλοξενία, τον υπεύθυνο του χώρου Νίκο Αντωνίου.